پروردگارا،كساني هستند كه صبح را آغاز ميكنند در حاليكه به غير تو اميد و اعتماد دارند.اما من در آغاز صبحم و در تمامي امورم تنها اميد و اعتمادم تويي،پس در همه ي امور آنچه عاقبت و سر انجامش از همه بهتر است برايم رقم بزن.

اميدم به توست،تو را مي خوانم و به تو پناه مي برم ،اطمينانم به توست ،ياري از تو مي جويم ،به تو ايمان مي آورم ،بر تو توكل ميكنم و به جود و كرم تو اعتماد مي ورزم.

پروردگار من! مگذار که نگاه اميدوار من از ملکوت مقدس تو نوميد بازگردد و رشته اي که قلب مرا با آسمانها پيوند ميدهد بريده شود، و هرگز حاجات مرا اي برآوردنده حاجات از حضرت خويشتن به ديگران بازمدار .

 

پ ن 1: جملات بالا رو از صحيفه سجاديه ميكس كردم . تحريف؟؟                 نههههه!    

 فقط ميكسش كردم     

 

پ ن 2: امروز به همه ي برنامه هات براي فردا فكر كردم.چه حيف شد كه اون ماشين روبرويي خبر نداشت بعد از 7 سال درس خوندن فردا قراره 7 صبح براي اولين بار تو مطب خودت باشي!!

 

 

           چقدر کوچه ی بن بست هست توی سرم

کسی که باز نبرده ست دست توی سرم

صدای یک نعره ییک شعر مست توی سرم

سکوت ثانیه ها را شکست توی سرم

 کلاغ شاعری آمد نشست توی سرم

 خدای من چقدر فکر پست توی سرم

هنوز هم که هنوز است هست توی سرم

غزل سرود خودش را وجست توی سرم

ورشته رشته اش از هم گسست توی سرم

پ ن 3: اصلا روي مود مسائل و مباحث مديريتي نيستم. حالا يه مدت صبر كنين شايد اين مود رفت و اون برگشت